O, wat zijn kinderen een heerlijke onderbreking van een storm van gedachten! Vandaag was het weer een echte denk/ moe- zijn- dag. Komt het door het weer? Het is buiten onrustig, de lucht is prachtig en maakt me weemoedig. De bomen zwaaien heen en weer, schijnen onrustig te worden van een naderend onheil. Mijn hoofd is een chaos. Tenmidden van de storm kwam buurmeisje A met 4- jarig broertje M. Spontaan besloot ik in het onstuimige weer te duiken, met M en A aan beide handen. We trotseerden met z’n drietjes de wind, en wat een genot om te kijken naar die rennende beentjes, te luisteren naar dat schaterende lachje, en om een woelwatertje op te vangen in je armen!

En nu kon ik niet anders dan mijn woelige water aan de kant zetten en puur kind te zijn. Dat was wat Jezus bedoelde toen Hij zei dat het koninkrijk van God bestemd was voor hen die worden als een kind. Hij bedoelde die pure overgave, de energie en het kinderlijke verbazen over de kleine dingen die op je pad komen.

Liefs Arianne